Arayiva Akane Graent

*Music*

by xXNamaste

Arayiva Akane Graent

f

| 3 lata | wadera | 

| szpieg | 07.01 | Grænt Úlfur Hekly |
| wolna | brak potomstwa |

| Wataha Luminous|
| Ashas |

Charakter

Czujna i spostrzegawcza. Cechy, które najbardziej ją wyróżniają. Zawsze roztacza wokoło siebie aurę tajemniczości. Nieufna dla obcych, bardzo ostrożnie podchodzi do wszelkich nowych znajomości. Lecz raz zdobyte zaufanie Arayivy owocuje wieloletnią przyjaźnią.  Zazwyczaj trzyma się z boku. Woli obserwować świat badając jego mechanizm niż w niego ingerować. Przynajmniej oficjalnie. Pod osłoną nocy zamienia się w cichego mordercę, który szybko i bez świadków wywiąże się praktycznie z każdego zlecenia. 

Spokojna, ale stanowcza. Potrafi bronić siebie i swoich bliskich. Wie, kiedy odrzucić maskę niewadzącej nikomu wilczycy i nawet pośród świadków pokazać swoją mroczną naturę. Lecz zawsze przyznaje, iż najlepiej czuje się wśród swoich przyjaciół.

Inteligentna. Potrafi stwarzać pozory, grać emocjami.  Wie, że w środku niej siedzi cichy oprawca, który delektuje się każdym poderżniętym gardłem.  Wraz z rozwoje jej umysłowych zdolności dokonała wielu strasznych rzeczy, które sprawiły, iż jej serce jest coraz bardziej z kamienia.

Nie boi się śmierci. Rozumie ją, wie, jaką karę zadaje swoim ofiarą. Ze względu na swój zawód bardzo często z nią współpracuje, jest jej odwieczną towarzyszką. Nawet tuż po jej narodzinach towarzyszyły jej śmierć i cierpienie.

  f

This is the final deceiver

 This is the devil in me

 Expectation deeds in the making

 Will show no final relief

Epica - Serenade of self-destruction

Historia

Na świat przyszła mroźnego poranka, kiedy to ciemne chmury przysłoniły niebo. Były to wysokie, wulkaniczne wyziewy Hekli. Chodź gorąca magma i opary, wyłaniały się z ziemi niewzruszony, arktyczny wiatr jak każdego ranka przybył na Islandie pokrywając ją cieniutka, iskrzącą warstwą mrozu.

by amandy14

W wysokiej, ciemnej jaskini rudo-czerwona wilczyca wydała na świat czworo małych szczeniąt. Dwoje z nich o ciemnej sierści nie drgnęło, ani nie wydało przeraźliwego pisku, gdy zetknęły się z lodowatym okrucieństwem tego świata. Wielki, postawny wilczur z czarno-zieloną sierścią widząc martwych potomków wydobył z siebie zło wróżebny pomruk niezadowolenia. W nagłym napadzie szalu wziąwszy jedno z rodzeństwa, zaczął wyrywać mu członki. Wilcze było słabe i nie przeżyłoby kilku miesięcy. Jednakże w ciągu swojego kilkuminutowego życia zaznał więcej cierpienia, niżeli przez jego przyszłe, krótkie życie. Przerażona matka z wielkim bólem sięgnęła po ostatnie z jej maleństw. Położyła je miedzy przednie łapy i przykryła własnym ciałem. Wśród wybuchów wulkanu, szmeru potoków i podmuchów wiatru zdało się słyszeć pełne cierpienia piskliwe wołanie oraz skapywanie słonych łez na kamienie jaskini. Potężny wilczur odrzucił martwe ciało, które nie przypominało już młodego wilka. Zlizał skapywającą krew z umięśnionych łap i podszedł do swojej wybranki. Czerwona wilczyca widząc, że jej basior się zbliża jeszcze bardziej przytuliła maleństwo. Wilk odrzucił kolejne martwe ciała swoich dzieci i położył przy waderze przyciskając ja do ziemi. Wykończona wilczyca nie miała sił, aby go odepchnąć. Zależało jej na tym, aby jej mały wilczek przeżył. Wściekły wilczur spojrzał z góry na piękne, delikatnie połyskujące w świetle pokrytej lodem jaskini, czerwone futro wadery. Zdecydowanym ruchem złapał ją za kark i stanowczo odsunął jej smukły łeb. Przez czaszkę wadery przeszedł ostry ból, zaś z jej gardła wydobył się cichy jęk. Basior korzystając z okazji wysunął łeb między łapą a jej szyją i wyciągnął malca. Piskliwy płacz szczenięcia rozległ się echem po całej jaskini. Po chwili wilczek delikatnie został postawiony na łapach matki, ta zaś od razu go przytuliła. 

-Nie nakarmisz jej? - zimny głos basiora rozległ się tuż obok ucha wadery.

by Keprion

-Jak mam to zrobić skoro mnie przygniatasz? - odparła. Nie zważając na ból w karku szorstkim językiem zaczęła czyścić ciemnoczerwone futerko młodej wilczycy. Czarny wilk zszedł z partnerki, która od razu położyła sie na prawym boku. Młode wilcze z pomocą rodziców dotarło do piersi matki i łapczywie zaczęło pić mleko.

-Piękna... Tak samo jak ty - basior szepnął do ucha wilczycy.

- A tamto wilcze nie było piękne?

- Tamto nie przeżyłoby kilku miesięcy.

- Ale nie musiałem go tortu...

-Ciiiiii - wilk polizał mokre od łez futro pod złotym okiem wadery. - Spij, zajmę się wami.

Wilczyca z jękiem bólu odwróciła łeb i zetknęła na partnera. Basior spojrzał w jej ślepia niczym płynne złoto i zaczął czule czyścić jej futro.

Wilczyca powoli się odprężyła. Podkurczyła tylne łapy i długi ogon, aby młodej waderze nie doskwierał chłód, chodź jej samej było zimno. Wydała z siebie cichy odgłos niezadowolenia, po czym złożyła łeb na łapach i zasnęła. Potężny, czarny wilk przesunął się bliżej, aby ogrzać wilczyce. Już miał wracać do przerwanej czynności mycia futra, gdy kątem lodowo- niebieskiego oka dostrzegł ruch. Spojrzał w stronę martwego buka u wylotu jaskini. Na jednej z bladych gałęzi siedział czarny kruk z piórami jak aksamit. Zakrakał dwa razy w stronę wilków, po czym wzbił się w powietrze odlatując do krain za lodowymi wodami Morza Północnego.

Rasa

Należy do rasy Zielonych Wilków Hekli. Jest to nie zbyt liczna rasa wilków na Islandii, lecz jest największa ze wszystkich gatunków wilków na wyspie. Największa pod względem wielkości oraz inteligencji. Są jak lwy wśród wszystkich kotów. Ich cechą charakterystyczna jest zielone magia, którą się posługują. Przejawia się ona w różnych ich zdolnościach. A także w ich wyglądzie (np. zielone pręgi, zielone oczy). Jest to ich znak rozpoznawczy. Wilki te posiadają Najwyższą Radę, która składa się z najstarszych i

by xXNamaste

najmądrzejszych osobników. Swoją siedzibę ma ona w jaskini Hekli, która znajduje się niedaleko wulkanu. Wilki czystej krwi są przywódcami watahy na terenie zamieszkiwanym przez ich rasę.

Na Islandii istnieje ok. 10 takich watach, a ich terytoria obejmują tylko część wyspy- zazwyczaj są to góry i stare lasy z rzekami. Przywódca/przywódczyni watahy zazwyczaj ma swoją rodzinę, której członkowie też pełnią najważniejsze funkcje w watasze. Alpha zostaje basior/ wadera, który jest czystej krwi, jest najsilniejszy fizycznie, umysłowo oraz magicznie, a także bardzo dobrze zna tereny, na których żyje. 

Zielone Wilki Hekli tworzą swoistą społeczność, jedną z niewielu na samotnej Islandii. Inną społeczność tworzą Kruki Popiołów, które utrzymują bardzo dobre kontakty z wilkami, a czasem stają się ich towarzyszami.

f

Ever would we dance

 With the reaper

 Seething in a monstrous cage

 Ideas meant to placate

 When meeting your disaster

 Are only for a desperate fool

Epica - Serenade of self-destruction

Wygląd

by paradoxmachine

Czerwone futro z ciemnymi pręgami na grzbiecie to najbardziej charakterystyczna rzecz w jej wyglądzie. Jest dość smukłą waderą z niezbyt długimi łapami, ale za to zwinną i cichą. Posiada strasznie długi ogon zakończony długimi czarno-zielonymi włosami.  Łeb ma smukły, trójkątny ze szpiczastymi uszami jak u szakala. Futro na grzbiecie i łapach jest ciemnobordowe, zaś na głowie czarno-zielone. Większą część roku futro jest dość długie, szczególnie na karku i ogonie. Oczy ma koloru morskiej zieleni. Bardzo jaskrawe i przenikliwe.

Transformacja

Opanowała niemal do perfekcji transformację w istotę dwunożną. Ma 1,70 m wzrostu, smukłą sylwetkę i lekko szpiczaste uszy. Jej cechą główną są włosy do połowy pleców. Mają taki sam kolor jak jej wilcza sierść. Są czerwone i przechodzą kolejno w bordowy, ciemnobordowy i czarny z pasemkami w kolorze morskiej zieleni.

Spogląda na świat tymi samymi tęczówkami. Lodowaty, morski kolor z jaskrawo zieloną obwódką wokół źrenicy. Cerę ma bardzo jasną, którą kontrastuje z jej włosami.

by ValentinaKallias

f

Indoctrinated minds so very often

 Contain sick thoughts

 And commit most of the evil they preach against

Epica - Cry for the Moon

Umiejętności

Posługuje się mia umysłu, w której przejawia się zielona magia.

by xXNamaste

Potrafi  porozumiewać się telepatycznie. Umie kontrolować umysły, tworzyć sny i je przesyłać innym, a także wdzierać się do niektórych umysłów i je penetrować w poszukiwaniu informacji. Jednakże najlepiej wychodzi to jej na osobach uległych, ze słaba siłą woli oraz na zwierzętach.  

Potrafi stworzyć zieloną mgłę oraz ogień, a także przybrać taką postać. Zazwyczaj wygląda wtedy jak widmowy wilk.

by xXNamaste

Towarzysz

by Aeternum-Art

Posiada towarzysza. Poznała go dość dawno, to było jeszcze na Islandii, gdy sobie dorastała przy mrocznej i wybuchowej naturze Hekli. Rodzice często powtarzali, że kruki to bardzo inteligentne istoty. Niektóre z nich wykształciły cechę, jaką jest mowa. A jeszcze inne potrafiły się zaprzyjaźnić z innymi istotami.

Arayiva często widziała jak samotny kruk, albo chmara kruków przecinała niebo swoimi czarnymi skrzydłami. Zaintrygował ja szczególnie jeden, który jak później się dowiedziała, urodził się na martwym drzewie u wylotu jej rodzinnej jaskini. Kruk był wielki, bo potrafił mówić. Arayiva lubiła go obserwować jak poluje, lata. Wkrótce potem, gdy już sama zaczęła poznawać zimny świat, kruk do niej zagadnął i tak rozpoczęła się ich dość długa przyjaźń. Sam kruk nie mówił zbyt często, jak to robią inne istoty. Lubił swoją dzika naturę i starał się, aby pozostała w nim jak najdłużej. Ptak posiadał również zdolność zamiany w widmo. Zielonego kruka widmo niczym zielona mgła. Kruk ten miał na imię Ashas.

by lonelywolf2

Lubi:

- przechadzać się po górach

- surowe oblicza natury

- Islandie

- starszą siostrę

- bawić się umysłami

- jagody

- wulkany i inne wybuchające cosie

Nie lubi:

- deszczu

- w przeciwieństwie do swojego ojca całego futra brudnego z krwi ofiary

- niektórych zachowań swojego ojca

- jak ciągle coś ja atakuje, bo ja nie lubi

- uciekać przed końcem świata

- popisywania się

-jak nie wiem, co mam dalej napisać &)

f

You created yourself

 Where I am all, you'll never be

 You’re deceiving me

 Now I am forcing you to see

 … this

Epica - Death Of A Dream

W pigułce

Urodziła się na Islandii w dniu wybuchu Hekli. Można by rzec, że odwiedziła charakter po tym wulkanie. Spokojna, ale raz na jakiś czas po prostu wybucha. Spogląda na świat swoimi lodowatymi oczami

by xXNamaste

w kolorze morskiej zieleni. Cała czerwono-czarna, gdzieniegdzie z zielonymi pasemkami. Zwinna i cicha zwykle nie wadzi nikomu. Lubi obserwować świat oraz przechadzać się po dzikich ostępach, głownie górach. Jest rasy Zielonych Wilków Hekli.

Wyszkolona w zabijaniu oraz torturowaniu odwiedziła to po ojcu, lecz ma też drugą naturę, bardziej spokojną, od matki, którą zwykle przybiera przy nieznajomych niczym maskę. Ma niewielu przyjaciół, ale jest im wierna i oddana. Kocha swój rodzinny kraj oraz rodzinę. Lecz, na co dzień nie wyraża za wiele uczuć. Jest skryta. Rzadko zabija dla zemsty. Głownie na zlecenie, bądź w wirze walki. Bardziej lubi bawić się swoimi wrogami jak kukiełkami, dzięki swojemu talentowi do kontrolowania umysłów.  Jest pięknym jabłkiem z zepsutym środkiem – jak mówi wielu. Posiada swojego wiernego towarzysza – Kruka Popiołów, również z Islandii, któremu na imię Ashas.

Kontakt

GG: 482598

Gmail: niewiem1209@gmail.com

Chętna na wszelkie wątki i powiązania.

by Shegoran

f

[Edit: 16.08.14r.]

Moja druga postać. Blog, na ktorym jest troszku 'umiera', a moze troszku bardziej.
Mniejsza z tym. Idę na całego. (Kiedy ja bd pisać te opowiadania?!)
I chyba mogę mieć tranformację w człowieka? Chyba mogę xD Ilez to ja tam będę jej używać 
Jest 03:21 i życze już... miłego poranka xD

Lodowy rzeźbiarz krwawych mąk...

*Music*

Io Eira Inaereth

♠ wadera ♀ ♠ lat 5 ♠  

♠ mag lodu i cienia ♠ szpieg ♠

♠ wolna ♠ wataha Luminous  ♠ Cienisty wilk ♠

~♠~

Take away,

These hands of darkness.

Reaching for my soul.

Now, the cold wind,

blows out my candles.

Feeling,

only fear,

without any hope.

Within Temptation - Candles

~♠~  

by WildSpiritDesigns

Jakże to zwią mnie wszyscy?

Dziwne imię to mam. Trójczłonowe.  Nadane przy narodzeniu, tytułuje się nimi do dziś.  Dwie litery są mymi pierwszymi – Io. Potem kolejne dość dziwne, tak samo jak ten chory świat – Eira. A nazwisko, żeby wiedzieli, iż jestem córką swojej rodzicielki i tego co mnie spłodził – Inaereth.

Jakimże rodzajem to jestem? Powiadają, że najpiękniejsze, z Venus są. Chodź i moje jestestwo do nich należy to bardziej jest zimne i straszne niż śliczne.

Ileż to ja już oddycham? Włóczę się po tym świecie już 5 zim. Niby mało, a tak wiele. Szczególnie, gdy nie potrafisz zaspokoić swoich rządz.

Skąd to ja przybywam?

Historia bólu i śmierci, zimna i cierpienia. Nic szczególnego Ci tu nie opowiem. Przynajmniej dla mej osoby, nie zasługuje to na dłuższą chwilę uwagi. Ale skoro sobie tak grzecznie siedzisz, a ja jestem taka głodna…

Wszyscy mamy swoich panów. Wszystko jest w rękach władców. Zima była, jest i będzie tworem Białej Pani. I tak samo będzie pod jej władaniem. Każdy tworzy sobie jakieś marionetki. Niby poddanych, sługusów do pomocy. Jednymi gardzi, innymi obsypuje honorami. Lecz są jeszcze inni. Tajemniczy jak władcy, bo są zrodzeni z niego.

by vinegar

Dzieci Zimy…

Są takowe na świecie. Tajemnicze istoty zrodzone z lodu, wiatru, niektóre z cienia. Potomkowie zimy przemykają wśród ludzi..

Szpiedzy zimy… czekają na odpowiedni moment…

By uderzyć! Sprawić ból, zadać jak największe cierpienie! Aż gałki oczne rozpłyną się w krynicach łez, aż krew zabulgocze w żyłach z wysiłku, aż krzyki ostre jak brzytwy będą wbijać się w uszy.

Zabójcy Zimy…

Niewielu ich jest, nie łatwo o ich zrodzenie. Pierwszych zrodziła sama Zima. Jako dziwny twór chaosu, który zrodził Szare sowy, Lodowe irbisy,

Cieniste wilki…

Kolejne były dziećmi z związków samych Dzieci.

Nie żyją oni wiecznie. Padają w walce, od magicznych strzał, rzadko ze starości, chodź i takowi bywają.

A kimże Ja jestem w tej historyjce, legendzie jak to wielu twierdzi. Nie wyglądam normalnie, taki ze mnie dziwne stworzenie lodu i cienia. Rodzice tez tacy byli i moi współplemieńcy.

Ale dlaczegóż to patrzę na twe ślepia? Czemuż to opowiadam takie dziwne rzeczy?

Ne każda legenda musi mieć szczęśliwe zakończenie. Taki już jest ten świat. Ani niewygnana, ani nie odeszła. Wygnać Pani nie może, bo zdrajców się zabija. Odejść nie może, bo związana z Zimą na całe życie.

by xiShadowWolfx

Szuka kogoś. Takiej pewnej, małej osóbki. Nie za dużej, niby też z Venus. Ludzkie oczy, takie smutne, niebieskie. Jeden z kolorów zimy. Włoski do pasa, rozwiewa wietrzyk… na razie wietrzyk..

Potem wichura wbije w słodziutkie, małe serduszko.

To nie dziecko…

Gładkie futerko, delikatnie drżące. Białe i złote nici podkreślają piękno. Tak uskoczy, tam pobiegnie. Uśmiech ciągle Ci daruje...

I te niebieskie, ludzkie oczy.

To nie wilcze... 

To wróg.

~♠~

A thousand dark moons.

A thousand winters long.

A million fallen stars,

the candle burns in the womb.

Within Temptation - Candles 

~♠~

Jakaż to ja jestem?

Niby bez uczuć twierdza jedni. Zabójca bez skrupułów powiedzą drudzy. I wszyscy mają rację, chodź nie ma żyjącej maszyny. Każdy coś czuje. Jedni coś tłumią, jedni udają, z innych emocje się wylewają.

Ja… zawsze byłam dość kłopotliwą osobą. Tam, gdzie przybyłam raczej nie wróżyło nic dobrego. Lubię popatrzeć jak krew spływa z wielu przedmiotów.

Wszyscy mówili mi, iż należę do choleryków. Niezrównoważonych osób, ale czyż oni też nie są nienormalni? Takiej samej rasy są przedstawicielami.

Jak widzisz… niekiedy mam dość dobry humor. Po mojej dość dziwnej historyjce, opowiadam dalsza część swojego życia, a dokładniej zatrzymałam się na swoich temperamencie. I całkiem nieźle się bawię.

Ale zazwyczaj bywam znudzona słuchając wywodów innych o cierpieniach tego świata, śmierci. Ja należę do tej ciemnej strony i nie przejmuje się rzeczami, którzy przejmują się ci dobrzy.

No i lubię się bawić… tyle, że Tobie raczej by się to nie spodobało…

Ogółem, często zmieniam zdanie. Bywam rozdrażniona, jak i dobrym humorze, ale zima również bywa zmienna.

Nie myśl, że z dobroci rozwijam Ci wszystko. Predzej czy póżniej ta wiedza mozę Cię drogo kosztować. 

Umiejętności powiadasz...

Lód i cień – mówię tak, gdy czuję się rozdrażniona przez brak jakikolwiek krwawych rozrywek.

Czujesz jak mroź paraliżuje Twoje kończyny. Idziesz przez gęstą śnieżycę. Śnieg sypie prosto na ciebie.  Nic nie widzisz. Mrużysz zbolałe oczy. Łzy marzną na twych obolałych policzkach. Mozolnie stawiasz zmarznięte łapy. Jeden i ból w kościach... i drugi, i ból w mięśniach. Dyszysz. Masz dosyć. Lecz idziesz. Nic nie widzisz. Wiatr huczy Ci w uszach, serce obija się o żebra. Już nie dajesz rady, zaraz się zatrzyma. Krew prawie zmrożona, jak lód, po którym idziesz. Znowu lodowaty podmuch silnego wiatru zarzuca Tobą. Drżysz i dyszysz. Nie umiesz się uspokoić. Ból Cię paraliżuje, nie czujesz łap, nie czujesz uszu, nie czujesz ogona. Tylko ból i zimno. Ból i zimno. BÓL I ZIMNO. Szczęka ci się trzęsie, całe Twoje ciało się trzęsie… aż upadasz, bo nie możesz iść dalej. Próbujesz się czołgać, prawie zakopujesz się w jaskrawo białym śniegu. Masz wrażenie, że Ci cieplej. Gęsty puch Cię pokrywa, chroni przed strasznym wiatrem. Ale i tak wrzyna swoje lodowate sztylety w twoje udręczone ciało. Jęczysz, gorzkie łzy spływają, czerwona krew leje się z łap. Ostry ból znowu Cie paraliżuje. Lecz nie poddajesz się, idziesz dalej... nie, czołgasz się… nie, masz wrażenie, że idziesz. Leżysz, a Zima Cię zabija. Ostatnie spazmy twego ciała, gorąca krew marznie na lodowatym śniegu... i koniec. Para z pyska już nie ulatuje, serce już nie bije... wilk już nie żyje.

Potrafię przywołać ciemność i śnieżycę.

A najchętniej bawię się lodowymi sztuczkami. A tam sopelek lodu, który spadnie na kogoś, a tam lodowe sidełka. Taki, ze mnie lodowo-krwawy rzeźbiarz.

Wataha Luminous…

Podobno są tu dwie watahy…, ale siostrzyczki się pokłóciły. Ależ to smutne…

Jestem tą złą, wiec wybieram tych złych. 

Niveess może nie jest jak ja, ale została zraniona, a jej serce jest teraz niczym... lód. 

Cóż za zbieg okoliczności…

~♠~

We try not to forget,

they live through us.

Slowly they die away at every candle's end

Within Temptation - Candles

~♠~

Jak wyglądam?!

Dziwne pytanie skoro mnie widzisz. Ale przyzwyczaiłam się już, że większość jest

ślepa.

Czarne futro, długie łapy z niebieskimi pazurami. Trzy kolce wyrastają z miednicy, kilka lodowo-niebieskich pasem na karku.

Moje wielkie uszy wiele wychwytają, a długie łapy pozwalają na świetne przemieszczanie się po górach…Niebieskie ślepia…

Wyglądam jak anorektyk, lecz nie przytyje już. Cieniste futro mnie ochroni. W sumie zimno nie doskwiera mi, chodź je czuje.

Dziwne ze mnie stworzenie…

Czarne… chodź z Zimy…

W nowej watasze... chodź mam tylu wrogów…

Kontakt:

GyGy:482598

Dzimejlik: niewiem1209@gmail.com

[Edit: 26.08.14r.]

~♠~ ~♠~ ~♠~ ~♠~ ~♠~ ~♠~ ~♠~ ~♠~ ~♠~ ~♠~ ~♠~

Zieminiłam imie na Io, gdyż to się nie odmienia xD

Cięzko było napisać tą kp. Nie miałam weny twórczej. Ale coś tam jest. Trochę dziwna ta moja postać. Mozliwe, że zbyt straszna, ale kp będzie jeszcze edytowane. Chętna na wątki, powiązania... cóż, ja mozę jestem chętna, ale Ia..  &)